Toen ik terug kwam van mijn toffe ervaring in Turkije had ik maar één droom voor ogen: in het buitenland studeren. Nooit gedacht dat ik dit zou zeggen, maar mijn droom zal binnen een paar maanden uitkomen en niet voor een trimester of jaar maar twee (ik herhaal twee) jaar! Ik zal even uitleggen hoe dat allemaal komt.

Dus… UWC (voluit United World College) is een heel moeilijk concept om zo even samen te vatten in een paar zinnen, maar ik zal het proberen. Het is een pre-universiteit school dat het IB (International Baccalaureate) programma aanbiedt. Het IB programma is een twee jaar educatief programma dat zich voor al richt op studenten tussen 16 en 19 jaar. (ik heb dit allemaal opgezocht wat je waarschijnlijk al hebt opgemerkt). UWC heeft verschillende campussen in verschillende landen zoals in Zuid-Afrika, Canada, Italië, enzovoort. Ik ben dus één van de gelukkigen die naar hun campus in Noord-Amerika mag gaan (namelijk UWC-USA)!

Maar Ange, hoe kom je hier zelfs op? 

De cursus (UWC Short Course Turkey) die ik tijdens de zomervakantie van 2014 heb gedaan was met dezelfde school. UWC biedt niet alleen het IB programma aan, maar ook korte cursussen in het buitenland en heel soms in België. Toen ik in Turkije was beeldde ik me in hoe het zou zijn om de kans te krijgen om in het IB programma te mogen zitten. Dan kreeg ik de vraag van Griet (projectleider Boost) of ik dat (IB programma) zag zitten en ik zei met zeer veel enthousiasme: “Ja natuurlijk!” Ik ben het hele UWC-school-concept gaan opzoeken en kwam tot de conclusie: zoveel weet ik er niet van maar ik ben nog steeds zeker dat ik dit wil doen. Dus ik schreef me in voor een beurs te kunnen krijgen want de opleiding is niet goedkoop.

En die beurs, hoe hebt gij die gekregen?

Ik moest me dus inschrijven door een hele applicatie in te vullen. Dat nam heel veel tijd in, ook al waren het niet al te veel vragen. Zowel ik als drie leerkrachten als mijn ouders moesten dingen invullen. Nadat dat allemaal in orde was, had ik het gemaild. Na een maandje wachten kreeg ik mail: “… our selection jury is pleased to invite you to proceed to the next stage of the application procedure.” Eerste gedachte was: “NEEE! WOOOW!” Ik was super blij, mijn handen bibberden en ik wist totaal niet meer wat ik erna moest denken.

Tijdens die selectiedag heb ik eerst in de voormiddag twee essays moeten schrijven over twee verschillende onderwerpen. We kregen daar drie uur voor (wat blijkbaar te weinig was voor me) en ondertussen werden we ook elk geïnterviewd voor een kwartiertje ongeveer. (Ik wist dus niet dat we twee essays moesten schrijven én een interview hadden, beeld je maar eens in hoe mijn gezichtsuitdrukking was toen ik dit hoorde.) In de namiddag gingen we debatteren. De Nederlandstaligen bij elkaar en de Franstaligen bij elkaar. Dat was vermoeiend net zoals elk debat, maar ik was ook zeer verrast van sommigen hun mening. Ik ben het dus al gewoon om tijdens debatten meningen te horen die helemaal op niks trekken en hier had iedereen wel een doorgronde mening die er je deed nadenken. Dit was dus een heel nieuwe ervaring.

Die week daarna wist je al of je naar de volgende ronde mocht of niet. Ik mocht dus naar de final interview gaan. “Het is nu of nooit” was het zinnetje dat vanaf dan in mijn hoofd spookte. Niet dat UWC de enigste school is waarbij je in het buitenland kan gaan studeren, maar het was wel de enige kans voor mij om me voor het IB programma in te kunnen schrijven. Ik begon zeer hard te twijfelen aan mijn kwaliteiten en ik wist voor even niet meer waarom ik me had ingeschreven. Uiteindelijk heb ik mezelf met steun van de uwc short course friends erdoor gekregen en had ik weer wat hoop. Dus met volle hoop ging ik naar het interview, ik was aan op de locatie met al zeer veel stress (wat ik normaal niet heb, tenzij het voor een examen wiskunde is) en kreeg daar te horen dat er twee mensen zijn die bij een universiteit een bepaalde functie hadden. Spijtig had ik me daar mentaal nog niet op voorbereid dus ik met nog meer stress naar binnen gegaan. Met een ongeziene hoeveelheid stress ging ik naar binnen en deed mijn interview. Het enige moment waarbij ik me wat op mijn gemak voelde was toen ik ze allemaal kon laten lachen. Maar dat was dan ook het enige moment dat ik ze allemaal kon laten lachen.

Dan heb ik ongeveer een maand of iets langer moeten wachten op een antwoord. Ik wist dus niet wanneer ik antwoord kreeg en hoe dus ik zat maar elke dag mijn mails te checken, maar te vergeefs. Intussen zat ik het goede leven te leven in Spanje terwijl er iemand van UWC mij het nieuws wou vertellen. Ik probeerde dus via mijn antwoordapparaat te horen welk bericht het onbekend nummer me had achtergelaten. (side note: voicemail raadplegen kost geld in het buitenland en is echt een heel gedoe, dus neem altijd op wanneer iemand je belt, tenzij je aan het rijden bent) Na tien minuten onderzoeken hoe ik aan mijn voicemail kon geraken, had ik het eindelijk te pakken. Ik luisterde en hoorde dat die persoon mij terug ging bellen dus vanaf dan had ik mijn gsm niet meer uit het oog verloren. Toch ben ik erin geslaagd om het tweede telefoontje net te missen. Dan nam ik mijn gsm overal mee: in de woonkamer, naar de wc, in de keuken aan tafel, enz. Eindelijk werd ik weer gebeld en kon ik opnemen. Met immens veel vreugde spong ik bijna een gat in de grond. Ik was zo blij toen ik hoorde dat ze me naar Amerika gingen studeren. (ik hoorde Mexico maar voor de mensen die het nog niet zouden weten, het in New-Mexico in Amerika, don’t worry 🙂 )

En zo heb ik een beurs gekregen.

Einde 🙂

Dit is de grote sprong die ik midden augustus zal maken. Een heel grote sprong zelfs, want Amerika is niet zo dichtbij maar gelukkig heb ik nog sociale media om contact te houden met de vrienden en familie hier en daar en zal ik niet het gevoel krijgen/hebben (hoop ik toch) dat ik zo ver weg ben van alles.

PS. Heb je nog vragen, dan weet je me wel te vinden (Facebook, Twitter, mail of zelfs Instagram, laat je gaan!)

Ange xo

3 gedachtes over “Grote sprong (naar Amerika)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s