De laatste volledige dag les op SLM (Sint-Ludgardis Merksem). De laatste volledige schooldag op SLM waarbij mijn organen aan het smelten zijn door de warmte omdat donkerblauw uniform niet samen gaat met het zonnig weer. De laatste volledige schooldag op SLM, samen met 5EMT/LMT/EWI. En de rest natuurlijk ook. (rest, voel je niet zo benadeeld aub ❤ )

De tijd gaat snel, “goed ook”, dacht ik. Fout gedacht. De tijd gaat te snel voor mij. De lange schooldagen (vooral donderdag, donderdag was op het randje van de hel) die ik een lange tijd zeer hard haatte met mijn hart en ziel. Naar deze dagen begin ik nu te verlangen. Ik begin te beseffen wat ik niet meer zal hebben, en dat doet een beetje pijn.

Ik wil meer dagen met deze drukke klas, meer discussies voeren met hen die altijd tot ruzies leiden, meer lachen tot we bijna op de grond liggen. Ik wil meer. Maar dat gaat niet, en dat doet een beetje pijn.

De laatste volledige schooldag op SLM met uniform waarbij ik ’s morgens opsta en al weet wat ik moet aandoen. (Oké, nee. Da’s een leugen. Vreemd genoeg sta ik soms voor de spiegel met de gedachte: “Welk hemdje past het beste bij deze vest/rok/broek?!”).

Of misschien gaat de tijd toch niet snel, maar heb ik het zodanig goed benut waardoor er tijdstekort ontstaat. Hopelijk is het dat maar.

Met veel pijn in het hart en veel blijdschap ga ik afscheid nemen van SLM. Afscheid van de toffe mensen, de coole schooluitstappen en het irritante maar handige uniform (was vooral handig ’s ochtends).

SLM, je zal nooit vergeten worden.

Een gedachte over “En toen was het vrijdag…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s