25/09/2015, de dag dat ik officieel als volwassene wordt gezien door de staat. Dit is de dag waarop ik meer inkom moet betalen en alles mag kopen zonder mijn ouders’ toestemming.

Party in the U.S.A.

Omdat ik nu hier in het verre New-Mexico zit, heb ik mijn verjaardag maar hier gevierd. ’s Ochtends heb ik zelfgemaakte pannenkoeken gegeten, ’s avonds ben ik lekker Amerikaans gaan eten in Dick’s en nadien was er een mega gezellig verrassingsfeestje voor me. Er werd muziek afgespeeld, er werd gelachen en er werd een filmpje getoond. Een filmpje dat me immens veel tranen heeft bezorgd want toen, op dat moment, besefte ik hoe hard ik mijn vrienden wel niet mis en hoe dankbaar ik mag zijn dat ze zo veel moeite doen voor mijn verjaardag terwijl ik al nauwelijks tijd heb om te Skypen met ze. Dus aan allen die geholpen hebben met dit feestje: super hard bedankt! To all of those who helped with the party: thank you so much! Hier is een zeer triestig liedje dat wat verklaard hoe ik me nadien wat voelde: https://www.youtube.com/watch?v=ObGlgJPCZj4

Verandering

18 is een zeer belangrijk jaar en ik vond het zeer spijtig dat ik het niet heb kunnen vieren met mijn dierbare familie en vrienden in het klein Belgenlandje. Niet dat ik het hier stom vond, ik vond het geweldig maar het is maar anders. Niet wakker worden gemaakt door één van de jongens thuis of mama om je te feliciteren en te worden overrompeld op school met de vraag: “Mag ik ook een lolly??? PLEASEEE”

Ik begin de verschillen, de veranderingen nu pas echt te beseffen. Ik heb daar niets op tegen want ik sta er volledig voor open, anders had ik deze kans nooit gegrepen. Maar het is gewoon anders dan wat ik gewoon ben, het is iets nieuws en ooit zal ik het wel gewoon worden maar voor nu noem ik het anders.

Waarom zo 😦 ?

Soms gaat het even niet goed. Soms zit er iets stroef en wil ik even verdwijnen van de planeet. Waarom weet ik niet echt. Waarschijnlijk is het wat heimwee dat naar boven komt. Ik geniet van mijn tijd hier, ik probeer het zoveel mogelijk goed te gebruiken maar soms gaat het gewoon niet. Soms heb ik afstand nodig van al deze drukte. Het is echt moeilijk om zo even twee jaar weg te zijn van huis (ik ga natuurlijk naar huis maar het is niet zo gemakkelijk als mensen denken) en door alleen maar blogposts te schrijven over hoe blij ik hier ben, hoe bergachtig New-Mexico is en hoe hard ik me als gesmolten chocolade ijs voel hou ik niemand voor de gek. Soms gaat het niet. Ik kom en vast en zeker wel door, maar het is moeilijk op momenten als mijn verjaardag, verjaardagen van familie en vrienden die ik moet missen, feestdagen, sportdagen, wat dan ook. Tja.

(c) foto: Ximena (cool roomie)

Een gedachte over “Van 17 naar volwassen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s