Vorig jaar rond ongeveer dezelfde tijd -misschien ietsje later- heb ik een blogpost geschreven over mijn eerste week op mijn toen nog nieuwe school genaamd Armand Hammer United World College of the American West, of kortom UWC-USA. Nu ben ik er weer met een gelijkaardige post, maar dan over hoe mijn eerste/tweede week was sinds ik er weer ben voor mijn laatste jaar.

  • Walkin’ into a big empty dorm like “hmmm looks very empty”

Vorig jaar op 15 augustus als kwam ik als eerste jaar aan op dit groot campus, maar nu ik een tweede jaar ben geworden -wat overeen komt met laatstejaar- moest ik tegen 10 augustus er al weer zijn. Best wel vroeg eigenlijk, maar bon. Omdat er maar een klein deel van mijn class/jaar op dezelfde dag als ik moesten komen, was het campus vrij tot zeer leeg. Op vrijdag waren we zelfs maar met zo’n 15 van de +/- 120 studenten, dus mochten we in town gaan eten. Hierbij wat sfeerbeelden:

  • Boxes full if sh*t

Toen ik aankwam mocht ik in mijn nieuwe kamer slapen. De volgende dag kregen we de kans om onze dozen uit de storage room halen maar nooit had ik gedacht dat ik zoveel dozen had. De hele kamer zat vol met rommel waarvan ik niets wist. Oooooveral vond ik de vreemdste dingen ooit: een strijkijzer, jurken die ik nog nooit heb aangedaan en schoenen waarvan ik het bestaan niets meer wist… Die heb ik natuurlijk in een nieuwe doos gestoken lol. Na drie dagen niets te doen aan mijn rommelige kamer was hij eindelijk ingericht en proper.

Aanschouw mijn kant vd kamer :)))

  • Coloured papers

Toen ik vorig jaar aankwam zag ik gekleurde briefjes voor mijn deur. Die gingen over hoe geweldig UWC is en hoe snel de tijd voorbij haat dus dat ik ervan moet genieten. Nu was het dus onze beurt als tweedejaars om hetzelfde te doen voor onze nieuwe kamergenoten en eerste jaars. Na uren al die kleine briefjes te schrijven was het eindelijk tijd om nog eens uit te slapen. De volgende dag kwam mijn nieuwe kamergenoot uit California, Carolina, aan.

  • 116 new faces

Overal waar ik wandelende zag ik een nieuw gezicht: een enthousiast maar vrij verlegen persoon die de komende twee jaar zichzelf student van UWC-USA mag noemen. The class of 2017 -mijn jaar- zal dus dit schooljaar een heel andere ervaring hebben met 116 nieuwe mensen. Meisjes en jongens die er wat jonger en ouder uitzien, die wat meer en/of minder spreken, die geen schrik hebben om vragen te stellen terwijl anderen zich liever in de schaduw schuilen. Dit jaar word er weer een vol verrassingen.

  • Allerlaatste sfeerbeelden van de afgelopen dagen, enjoy.

 

Las Vegas, NM
Mijn afscheidscommittee

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s